Nêzik bunîya “24 a Tîrmehe ke nu de, em wek gel hêj jî encamên pir giran dijîn û pir bedêlan dane dîyare hêj jî em dê bidin. “Peymana Lozan ya parvekirina Emperyalîst” me bîrve nekirîye û em dê bîrve nekin.

Şırnak 119.Seyyar Jandarma Alayı’nın yanındaki dere ve Şırnak Cumhuriyet mahallesi mezarlığının üst kısmında kalan Melayê Kendalê êşê ziyereti. Çavuş A.Baki Mukyan, işkencede ölen insanları “revire götürüyoruz”diyerek gizlice alıp götürdüklerini söylüyor: “Şırnak Belediye’sinin dozerleriyle ortaklaşa açılan çukurlara atılıyorlardı. Bu çukurlar Şırnak 119.Seyyar Jandarma Alayı’nın yanındaki derededir…”

In April 2008, Diyarbakır Prison was included in the report, which was published inThe Times magazine entitled “The Ten Most Notorious Jails In The World”. The report introduces the history of the prison briefly by reminding the reader that Diyarbakir prison was “known throughout the Ottoman Empire as the home of harsh and feared sentences given to political prisoners or members of the enslaved Balkan region who dared to speak out against their rulers.”

Tevgereke serbixwe, demokratîk û azad dikare serxwebûna Kurdistanê jî pêk bîne…

Eger hûn ji bo sunda nijatperest û înkara Kurdan pirsgirêk nebînin û bêjin „em dê vê sundê bixwînin ” û paşê eger dadgeha vê dewletê endamekî we ji mebûsiyê bixîne û hûn paşê protestoya meclîsê têxin rojevê, qet xwe nexapînin, meseleya we nabe temsîlkirina Kurdan, meseleya we dibe temsîlkirina „fikreke tanzîmkirî”…

Sermayesi kan olmuş entelektüellerin aksesuar akşamlarında yüzünü Ankara’ya çeviren Beyaz ‘Kürtler’ dedelerinin istiklal mahkemeleriyle darağacına gönderildiğini kendi bireysel çıkarları uğruna unuttular. Kemalist devletin cinayet organlarında görev almak için tüm temel değerleri, inançları terk edip T.C. Devletinin Kürdistan’da sürdürdüğü sürgün ve katliamlarına bir kez daha yeşil ışık yaktılar.

Önce, iki grup “Diaspora Kürtleri” ayrı ayrı yayınladıkları bildirilerde; “Bu ülkede tartışılmayacak tek şey varsa, o da bu ülkenin birliği ve beraberliğidir” diyen BDP’li “sınır bekçileri”ni “Yurtsever adaylar” olarak adlandırıp, 12 Haziran seçimlerinde “BDP adayları”nı destekleyeceklerini deklare ettiler.

Geçmişte bir yazımda; gerek film hikâyesi, gerek film senaryosu, gerek oyuncu, gerekse yönetmen olarak Türkiye sinemasında bir ekol yaratan Yılmaz Güney’i „mazlum ve kahraman“ olarak nitelendirmiştim. O, Kürdistan’dan gelip Çukurova’nın bereketli topraklarında yoğun bir dirlik müdacelesine girişmiş; „Yılmaz Pütün“ imzasıyla yazdığı bir hikâyeden dolayı daha Demokrat Parti döneminde „komünizm propagandası“ yaptığı gerekçesiyle tutuklanmış, sonraki yıllarda da son derece maceralı bir yaşam sürdürmüştü. 1960’lı yıllardan itibaren özellikle toplumcu sinemaya yöneldikten sonra sayısız ilginç olaya tanıklık etmiş ve önü kesilmeye çalışılmıştı.

Bingöl Üniversitesi, yöreden yöreye kendilerini Kırmanc, Kırd, Dımıli veZaza, konuştukları lehçeyi de Kırmancki, Kırdki, Dımılki ve Zazaki olarak adlandıran Kürt toplumsal gruplarından Kırmancların (Zazaların) konuştuğu Kırmancca (Zazaca) hakkında bir sempozyum düzenlemektedir.

Kürdler, Dünya’nın hamisi olma rolünü bırakmalılar artık. Kürdistan’lı kimi bireyler, Dünya insanlığını kurtarmak için Sosyalist İdeoloji ve politik İslamın tuzağına düsüp işgalci Türk-Fars-Arap şovenizminin bataklığında hala debelenip dururlar.

Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra, Milletler Cemiyeti döneminde Ortadoğu’nun nasıl düzenlendiği önemli bir konudur. 1920’lerde başlayan bu dönemin başta gelen konularından biri Kürdlerin ve Kürdistan coğrafyasının bölünmesi, parçalanması ve paylaşılmasıdır. Bu dönemde, Güney Kürdistan’da Kürdler, bağımsız Kürdistan için mücadele ediyorlardı. Örneğin, Şeyh Mahmut Berzenci “Ben Kürdistan kralıyım” diyor, Büyük Britanya’dan kendisini Kürdistan Kralı olarak tanımasını istiyordu.