ji bo bîranîna Xalid Begê Cibrî u Newrozê

Di rêya yar û miradê de me serî danîyê rê..

Xalid Begê Cibrî

dem melûla melûliyê bû
kal û pîr
naxwazin bibîr bînin
nayê bîra zarokan jî
destpêka çirûska
bi henasa lehengan bûyî birûsk
hêviyan beravêtibû
daran nediwêrî pelan biweşînin
çûk bê destûr nedifirîn
ba baweşîn nedikir

nava min
pirdengiya daristanê ye
rastiyê
li dîwana derewan
serî çemandiye
çavên kor nabînin
guhên ker nabihîzin

pencera biharê hatiye girtin
û pelzeriya payîzê dixuye
xwedewenda şadiyê reviya ye
û ewr
giriyê sorxemgîniya min in
baranê li deşt û çiyan dibarîn im
xeyalên bênavnîşan

xatirxwestina çavên te
roj di nava min de veşart
şev kir e
vizîna guleyên bêhnxwîn
ewrên giryok

Yukarıda adından bahsettiğim kitap Tahsin SEVER’in araştırma ve inceleme sonucunda ortaya çıkan bir kitap. “Kürtlerin statüsüz bırakıldıkları döneme ilişkin, kimi Kürt çevrelerinin de iştirak ettiği değerlendirmelerin yüzeyselliği ve sığlığıdır. Kürt siyasal hareketlerinin akademik-bilimsel metot içersinde analiz gerçekleştirmediği gibi, Kürt tarihinin maniple edilmesi karşısında ciddi bir duruş sergilenmemiştir.

Gece öylesine cehennemi bir renk almıştı ki, irademde ona çalışıyordu. Dayanacak hal kalmadı. Keops’un kapısında soğuktan büzülmüş bir haldeydim. Güneşin tekrar doğmasını bekliyordum. Ra’nın ona çalıştığını unutmuştum. Soğuk kış günü sırtını duvara dayamış yaz hayalleriyle ısınan sokak adamlarını andırıyordum.

Harmandan ayrılmak artık zor değildi. Kararımın kesin olduğuna inandım. Piramitlerin arasında yalnızdım. Zifiri karanlıktı. Gece mavisi diyenler de vardı. Gecenin hiçbir rengini sevmedim ki mavisini seveyim. Karanlıktı. Soğuktu. İliğe işleyen bir soğuk hükmünü sürdürüyordu. Güneşin kavurduğu kumlardan eser yoktu. Buz parçalarına dönüşen kum taneleri iflah söküyordu. Senaryosunu tanımadığım bir yazarın yazdığı filme zorunlu başrol oyuncusuydum.

Albûma bi navê AZADÎ kuNizamettin Ariç çend sal in bi hûrbînî li ser kar dikir û ya ku ji 10 besteyan pêk tê bi tevkariya Teyra Produksiyon û Kalan Müzik ronahî dît.

Hastalıklar yuvası olduğunu tahmin etmeliydim. Etrafımdan bazıları kaptıkları iğrenç hastalıklarla diğer dünyayı boyladılar. Masum görünüşünün altındaki acımasızlık her geçen gün daha çok kendisini gösteriyordu. Bir ara geç kaldığımı düşündüm. Doğru değildi. Zararın neresinden dönersem kâr idi. Nasıl başaracağımı bilmiyordum. Nasıl Yapmalı adlı kitaba başvurdum. Derdime çare olacak dermanı yoktu.